Ülkemizi Kurtuluş Savaşımızda bize kazandıran Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e, silah arkadaşlarına, savaşan halkımıza, şehit ve gazi olanlara minnet ve şükran borçluyuz. Onlar olmasaydı bugün nerelerde olurduk bilemiyoruz. Bugün özgür ve bağımsız bir ülkede yaşıyorsak geçmişimiz bilmeliyiz. Keşke Yunan kazansaydı diyenler Kurtuluş Savaşımızı zihninin gerisinde bırakan, kendisine sunulan menfaatlerle birlikte Türk milletine karşı düşmanlık mesajını kitlelere ulaştırma çabasında olanlardır.
Bu tür insanları önemsemiyoruz ancak var olduklarını da unutmuyoruz. Savaş sırasında işgalci askerlerle birlikte ayakta duran veya oturan din görevlisi olduğunu iddia ederek işgalcilere direnen vatan evlatlarının toplu öldürülmelerini izleyenleri de unutmuyoruz. Bizde bazı belgeler ortaya çıkmasa bile, yabancı kaynaklardan fotoğrafları görmek insanı üzüyor.
Aradan 100 yıl geçti ama bu tür insanlar maalesef azınlıkta da olsalar kendilerine destek veren medya sayesinde etkin bir havaya sokuluyorlar. Bunların başında teröristbaşı Öcalan geliyor. Elli bin insanımızı, asker, sivil, kadın, çocuk, bebek, öğretmen, mühendis, işçi ayrımı yapmadan öldüren, on binlercesini sakat bırakan teröristlerin başı yakalandı, hapse atıldı. 1999’dan beri İmralı’da olan teröristbaşı geçtiğimiz ay hapishaneden yanında yapılan villaya taşındı. Aynı anda 15 televizyon izleyebilir durumda. Peki bunun diğer yanı nasıl?
Türkiye Cumhuriyeti şehit yakınlarına, gazilere destek oldu, tedavi ettirdi, maaş bağladı. Ancak Şehit Aileleri ve Gaziler Derneği şehit erlerin yakınlarına ve gazi erlere diğer şehit ve gazilerle eşit muamele yapılmadığını ifade ediyordu. Sonuç alamayınca Ankara’da eylem yaptılar. Cumhurbaşkanımızın Başdanışmanı Oktay Saral konunun çözüleceğini söyledi. Eylem sona erdi. Ancak hiçbir gelişme olmadı. Oktay Saral Azerbaycan’ı “başörtüsü” konusunda eleştirince görevden alınmıştı. Bu nedenle 9 kasımda yeniden bu kez Aile Bakanlığı önünde toplanıldı. Gazilerimiz 10 Kasım’da Anıt Kabirde Atamızı ziyaret ettiler.
Ulusal televizyonların büyük çoğunluğu bu girişimleri haber yapmadı. Nedeni herkes için farklı olabilir ancak er şehit ve er gaziler için gerçeği yansıtmamaları üzücü. Savaşta ön safta üst rütbeli subaylar da olabilir ancak savaşanlar “askerler” yani erler. Teröre karşı dağlarda terörist takibi yaparken, nöbet tutarken vurulan, saldırılarla şehit ve gazi olanların büyük çoğunluğu da vatanını korumak için kendisini öne atan erlerimiz değil mi?
Bu yıl herkesin tekrar anımsadığı şekilde “Cumhuriyet bilhassa kimsesizlerin kimsesidir” sözü Atatürk’ün sözüdür ve Türkiye Cumhuriyeti kimsesizlere sahip çıkmıştır. Cumhuriyeti korumak için yüz yıldır şehit ve gazi olanların büyük çoğunluğu da erlerdir. Onlara sahip çıkmak da Cumhuriyetimizin görevi değil midir? Gözünü, kolunu, bacağını birçok uzvunu kaybeden tekerlekli sandalyeye mahkûm olan gaziler bizim gazilerimizdir. Onlar olmasaydı bugün huzurla ve güvenle yaşayabilir miydik?
Şehit ailelerine ve gazilere sahip çıkmak Cumhuriyetimizin görevidir.
